ముత్యపు జల్లు






కొన్ని భావాలను మనం పలకలేము.
అలా అని ఆపనూలేము.
గతాన్ని గుండె ఎన్ని సార్లు తవ్వుకున్నా..
కళ్ళు తెరవడానికి నాకు భయం
చీకటి మాత్రమే నాకు మళ్లీ ప్రేమ వెలుగులను చూపించగలదు.

కలలు,జ్ఞాపకాలు,ఊసులు....ఆ ఊహలు
కళ్ళల్లోనే ఇంకా తిరుగుతున్నాయి.
జంట ను చూసినా,
నింగి అంచును చూసినా..
నా కళ్ళు మూయలేను.
తెరిచి ఉంచలేను...

జారే వజ్రపు కలలను,
ఆపలేను ....మోయలేను...
అసలు బతకలేను.
చావలేను..


కన్నీళ్ళ రుచి తెలిసిన వాడిని..,
కన్నీళ్ళ లోని కలలలో పాత కవితలు చూసి,
ఆశగా నవ్వుకునే పిచ్చివాడిని ..
నవ్వయినా,,,బాధయినా
కలతయినా,, కవితయినా..
నన్ను ముత్యపు జల్లులలో తడిపేవి కన్నీళ్ళే ..






note: కొన్ని జ్ఞాపకాలను ఒక్క కన్నీటి చుక్క తుడిచేయగలదు.
కొన్ని
జ్ఞాపకాల ముందు వేల చుక్కలు కూడా వెల లేనివే..

హరివిల్లు


నడవడం నాకు కొత్త కాదు..
కాని ఆగిపోయిన అడుగు ముందుకి కదలడం లేదు..
నిజం చెప్పాలంటే కదలాలని లేదు.

రెండు చిన్ని చేతులు కటిక గోడకి ,
రంగులద్దుతున్నాయి..
తన చేతులలో బోలెడు రంగులు..
చూసే ప్రతి ఒక్కరు పెద్ద గోడనే చూస్తున్నారు..
చిన్ని చేతుల బుజ్జి రంగులు ఎవ్వరికి కనిపించట్లేదా ?


తను ఏమిచేస్తుందో
అర్ధం కాక నడవలేని పాదాన్ని,
చూపులకి అరువిచ్చాను
కళ్ళు నిలబడి పోయాయి.



తన దగ్గరకి వెళ్లి
ఆ రంగులని తాకాలని నా చేతులని రంగులమయం చేయాలనీ ప్రయత్నించా..కానీ ఆ రంగులేవీ నేను తకలేక పోయాను..
ఎక్కడినుండి ఈ రంగులు తెస్తుందా అని చూసాను..
ఏమి లేవ్..
ఈ రంగులు ఎక్కడివి అని అడిగా ..
కాసేపు చేతుల వంక చూసుకుని బుజ్జి నవ్వు నవ్వింది.
మళ్ళి తన పనిలో మునిగిపోయింది.

రంగుల్లో ముద్దయిపోతున్న ఆ గోడని అలాగే చూడాలనిపించింది.
ఆ రంగులు నా జీవితానికి అద్దాలి అనిపించింది.
గోడ రూపం మారిపోయింది.


కాసేపటికి ఆ కటిక గోడ నాకు కనిపించలేదు.
ఆ చిన్ని చేతులు ఆ గోడకి జీవం పోసేసాయి.
అ రంగులు ఎక్కడివో కాదు
ఆమె ఆలోచనలే రకరకాల రంగులయిపోయాయి.
ప్రాణం పోశాయి.

అప్పటివరకు నాలో లేని రంగులు
నా వేళ్ళ పై కనిపించే.
కటిక గుండె గోడపై.. జీవపు రంగులు పులిమాయి.

ఆమె చిరునవ్వు లో జీవితపు రంగు చూసాను..
ఈ అమ్మాయ్ రంగులు అద్దింది ,గోడకి కాదు నా జీవితానికి.
అవకాశం ఇస్తే హరివిల్లు కి కుడా రంగులు వెయ్యగలదు అనిపించింది.
చిన్ని చేతులతో గోడపై మధుమతి అని సంతకం చేసి వెళ్ళిపోతుంది..

ఎక్కడికి అని అడిగాను.
వెనక్కి తిరిగి మళ్లీ నవ్వుల రంగు విసిరింది.
ఎక్కడికి అని గట్టిగ కటిక గోడల అరిచాను.
వెళ్తూ ...వెళ్తూ...

హరివిల్లు కి రంగులు వేయడానికి అని చెప్పింది..
కటిక గోడ నవ్వింది..
నాకు జీవితపు రంగు దొరికింది.
పాదం ఇప్పుడు ఎప్పటికి ఆగదు..
నాది..తనది...గోడది..

My Shadow


నేను
తననే చూస్తున్నా...

చీకటి గాలులకు ఆమె కురులు అలలయిపోయాయి.
ఆ తిమ్మెర నురగలలో ప్రకృతి నిదరోతుంది.

నేను
తననే చూస్తున్నా.
అవేవో అడుగుతున్నా.

అంతలో ఒక మేఘం తనని కాసేపు దాచేయడానికి ,
క్రూరం గా ఆమె వైపు వస్తుంది..
కంగారు పడ్డాను,
పక్కనున్న పూల మొక్కను గాలి ఇమ్మని అడిగాను...
క్రూర మేఘం కరిగి పారిపోయింది..

తను నావైపు చూసి,,
కొంటెగా కేక డార్లింగ్ అంది..
మురిసిపోయాను.
మునిగిపోయాను తన చల్లని చూపుల కౌగిలిలో.


కాసేపటికి
ఎందుకో
తను నవ్వుతుంది.
భయం తో చుట్టూ చూసాను..
క్రూరాతి క్రూర నల్లని మేఘం ఆమె వైపు వేగం గా వస్తుంది.

గాలి కోసం పక్కకి చూసా
పూల మొక్క వాడిపోయింది..
క్రూర మేఘం బిగ్గరగా నవ్వింది.
నా కళ్ళు వర్షానికి వేదికయ్యాయి.
తన మొహం లో మాత్రం ప్రశాంతత మాత్రమే వుంది..భయం లేదు.

ఏం చేయాలో తోచలేదు..
మేఘం తనకి దగ్గరయింది
చూడలేక కళ్ళు మూసుకున్నాను ..

రోజులు గడిచాయి
కళ్ళు మూసుకునే వున్నాను..



Journey Of Love..


ఒక జీవిత ప్రయాణం,
కొలవడానికి అనువయిన మార్గం ప్రేమ కౌగిలులే,

ఈ కౌగిలి ప్రయాణం లో అతని ఊపిరి పాడే పాట వినే అదృష్టం,
ఈ సృష్టిలో ఒంపులు తిరిగిన మేఘాలకి కూడా కురవని బిందువే.

ఈ కౌగిలిలో వర్షం వస్తే ఏ గొడుగు వీళ్ళకు గుర్తుకురాదు..,
ఒకరికొకరు గొడుగు అవడం తప్ప.

ఆమె మకరందం లో దాగున్న గుప్త నిదిని కనుగొనడానికి,
అతనికి మెరుపు తోడున్న మిణుగురు వెలుగు చాలు.


మూసిన రెప్పలు ప్రేమ అంచులకు పువ్వుల దారి పరుస్తాయి.
అంచుల అడుగులు జీవిత శిలకి వెన్నెల పూలు పూయిస్తాయి.
ఆమె విల్లు సందించే స్పర్శ ల భాణం,
తుమ్మెద తలపుల తిమ్మెర వర్షం.
ఒక జీవిత ప్రయాణం,
కొలవడానికి అనువయిన మార్గం ప్రేమ కౌగిలులే,



Feel Of Love,



ఆమె హృదయం కనుబొమలపై కుదురుగా కుర్చుని,
సిగ్గు ముగ్గులు గీస్తున్న చిలిపి నడుము కి వెచ్చని సంకేతాలు పంపుతుంది.

నుదురు లో కరిగిపోయిన ముద్దు అణువణువునా ఆమె ను గిలిగింతల నదిలా గిచ్చుతుంది.
గుండెల మీద పడ్డ కురులు అక్కడి చిలిపి ఊసులను వింటూ
రాత్రి రాయబారాల వేకువ వెలుగులకు ఊపిరి పోస్తునాయి.
కౌగిలి ఒడిలో ప్రకృతి కూడా ప్రేమ రంగులద్దుకుంది.

విచ్చుకున్న పెదాలు మౌనపు రహస్యాలను ,
మందహాస తేనే జల్లులుగా అతని వేడి ఊపిరికి సాయం చేస్తున్నాయి.


హృదయ స్పందనల
మాటలను వినలేని వస్త్ర జాతి, మేను పలకరింతలను ఆపలేక పోతున్నాయి.
కనిపించని తన్మయత్వపు నీడ ఒడిలో ఒద్దికగా కలిసి తడిసిన జంట చినుకులు వీరు.
వీరి మద్య ఊపిరాడని గాలి దూర తీరాలకు పారిపోయింది.
చందమామ ని తాకడానికి కౌగిలి అతి దగ్గర దారేమో అనిపిస్తుంది.


ఆమె,అతను ప్రేమ జతను
కౌగిలి కిరీటం రాజ్యమేలుతుంది.






Hug of Love



ఏదో
రాయాలని కూర్చున్నా...అలా చూస్తూనే కూర్చుండి పోయా..MAGIC అంటే మాయం చేయచేయడమే కాదు, కాసేపు మనల్ని మనం వెతుక్కోడం కుడా..
ఆ అమ్మాయి మొహం లో భావాలను లెక్కించడానికి google లో గణిత వేత్తల address లు వెతకకాలేమో.
ప్రేమ,
సిగ్గు,
బిడియం,
స్వార్ధం,
తన్మయత్వం,
ఆమె లో నేను లెక్కించిన కొన్ని భావాలు .


ఆమె మోములో అన్ని భావాలను అందం గా కూర్చిన ప్రియుడు, బ్రహ్మ కి కుడా బంక మట్టి తో బొమ్మలు చేయడం నేర్పగలడు.

అందరూ కురులు అని పిలుచుకునే ఆమె సముద్రపు గాలులు అతడిని బ్రహ్మ గా మలిచుంటాయి.
ఆమె స్పర్శ అతడికి హిమ శిఖరాల నీటి బిందువులతో వెచ్చని స్నానం చేయించివుంటాయి.
పెనవేసుకున్న లతలకు సిగ్గు పువ్వులు పూయించే దివ్యామ్రుతం,
మూసుకున్న చీకటి కళ్ళలో వేల దృశ్యాల ప్రేమ జడులు..


కౌగిలే కదా ..


note: ఇలా రాస్తూ పోతే చాలా రాత్రులు కరిగిపోతాయి.ఆపలేక ఆపుతున్నాను .

My Friend

నేను
ఒంటరి జంట కళ్ళతో ఆకాశాన్ని చూస్తున్నాను..
ఎన్నో ఆలోచనలు,మరెన్నో కన్నీళ్ళ ఆనవాళ్ళు...

ఆలోచిస్తున్నాను,ఆకాశాన్ని చూస్తూనే వున్నాను .

అంతలో ,
ఒక చిన్ని బుడగ ఎగురుతూ కన్పించింది ..
ఇంత పెద్ద ఆకాశం లో ఆ బుడగ లోని గాలి ఏమాత్రంలే అనుకుని కిందికి చూసాను.

ఒక చిన్న పాప,
ఆమె చేతిలో ఎగరడానికి సిద్దం గా ఉన్న బోలెడన్ని బుడగలు ..
ఆమె ఆకాశాన్ని తన ఊపిరితో నింపడానికి ప్రయత్నిస్తుందేమో అనిపించింది..

కాసేపు ఆలోచించాను..,ఆకాశాన్ని చూస్తూ కాదు..ఊపిరి పోసుకున్న అ బుడగల్ని చూస్తూ.
నాకు అర్ధమయింది,అ బుడగ లోని బుజ్జి ఊపిరి మనదని.
అది ఆకాశం కన్నా ఎక్కువని.

మళ్లీ ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను .
అ చిన్న అమ్మాయి బుజ్జి కళ్ళలోకి చూస్తూ..

విశాలమయిన నీలపు ఆకాశం నాకు కనిపించింది.
నా ఊపిరితో ఎగురుతున్న ఎన్నో బుడగలు కన్పించాయి ..
ఆ చిన్న అమ్మాయి పేరు మధు మతి ..నా ఫ్రెండ్ .

జీవితం చాలా చిన్నది

ఇంత పెద్ద జీవితం కదరా చూద్దాం లే ...
ఇది ఇంతకుముందు నేను వాడే మాట..ఎందుకో తెలిదు ఇపుడు ఈ మాటని మార్చి రాయాలనుంది..జీవితం చాలా చిన్నదయిపోయిందేమో అనిపిస్తుంది..

అసలు చిన్న,పెద్ద కాసేపు పక్కన పెడితే జీవితం తనదైన సైజు లో కనిపిస్తుంది.
జీవితం చిన్నది కాదు,పెద్దది కాదు,,,